Para wodna w atmosferze

Para wodna jest często wykorzystywanym środkiem gaśniczym. Stawia się ją tylko w pomieszczeniach zamkniętych o małej kubaturze. Zastosowanie pary wodnej do gaszenia na swobodnych powierzchniach nie daje oczekiwanych efektów. Para ma ograniczony ciężar zdrowy a w warunkach otwartej przestrzeni nie osiąga właściwego stężenia gaśniczego.

Chwali się stosowanie pary wodnej w mieszkaniach, których kubatura nie przekracza 500-520 m3. Powinny wówczas żyć zamknięte pomieszczenia. Wszelkie nieszczelności spowodują zmniejszenie skuteczności gaszenia parą wodną. Najczęściej parę wodną daje się do gaszenia pożarów, które mogą powstać w suszarniach drewna, składowiskach materiałów łatwopalnych, na statkach, przepompowniach produktów naftowych, w wnętrzach z kotłami wulkanizacyjnymi czy kolumnami rektyfikacyjnymi. Para, jako sposób gaśniczy może stanowić brana do gaszenia pożarów ciał stałych, jakie nie tworzą w reakcję z wodą w danych warunkach temperaturowych. Nie pokazane jest jednak zastosowanie pary wodnej do gaszenia pożarów, jeżeli palące się materiały, w efektu związku z parą wodną ulegną zniszczeniu. Zastosowanie pary wodnej do gaszenia pożarów powoduje obniżenie stężenia tlenu do takiego poziomu, przy którym proces spalania jest zły. Para wodna rozcieńcza palne alkohole w strefie spalania. Najbardziej funkcjonalne i ostre jest gaszenie pożarów parą nasyconą, która stanowi stosowana pod ciśnieniem od 6 do nawet 8 atmosfer. Para jako materiał gaśniczy "steam fire extinguishing"może być traktowana jedynie w niniejszych miejscach, co do jakich ma się pewność, że nie pozostają w nich pracowniki. Z racji na ogromne ciśnienie gaśnicze para mogłaby być tragiczna dla zdrowia, a nawet życia ludzkiego.